Roken

Gepubliceerd op 12 november 2018 15:50

Het móest er van komen dat ik het daar over ging hebben.  Want wat wórdt ik er moe van, dat iedereen zich met iedereen bemoeit.  Mag je in een kroeg niet meer roken!  Niet dat ik daar zelf nog regelmatig kom, maar dat was per definitie de plek waar je gezellig aan de bar wat dronk met een sigaretje erbij.  Ik kan me niet herinneren, dat er toen überhaupt mensen in de kroeg níet rookten.

Oké, als een restaurant eigenaar er zélf voor kiest dat er niet gerookt kan worden waar iedereen zit te eten, dan kan ik me daar nog wat bij voorstellen.  Maar dat is dan aan de eigenaar zélf wat hij beslist.  Maar dat het straks op de terrassen en op het strand niet meer mag, is gewoon de waanzin ten top!  In de buitenlucht, waar je de rook in een mum van tijd ziet oplossen in het niets.

Bij ons thuis werd het eigenlijk met de paplepel ingegoten.  Ik zie nóg oma's rooktafeltje voor me, met de grote, houten, ronde pot gevuld met sigaren.  Een kleiner potje met sigaretten.  Er stond zelfs een doos met tabak voor de liefhebbers van een pijp.  Daarbij de sierlijke, antieke aansteker.  Het zag soms blauw van de rook en níemand klaagde daarover.  Mijn moeder heeft altijd tussen vier rokers gezeten en ik hoorde ze er nóóit over.  Zelfs later in het verzorgingstehuis, als ik zei  'mam, ben zó terug, even buiten een sigaretje roken...'   Dan keek ze me aan of ik gek geworden was.  'Dat kan je hier toch óók doen?'  zei ze dan verbaasd.   92 is ze geworden.   En zo ken ik nog véél meer voorbeelden.

Ik zal nooit vergeten dat Geer longfoto's moest laten maken.  Sowieso viel het me al op dat de verpleegkundige hem niet eens aankeek, wat ik in eerste instantie niet kon plaatsen.  Misschien had ze haar dag niet.  Zou kunnen natuurlijk.  Er werden wat testjes gedaan en hij moest blazen om zijn longinhoud te meten.  Nog steeds had ze geen woord gesproken.  We schrokken gewoon toen we voor het eerst haar stem hoorden.  'Ondanks dat u zo'n fervente roker bent, snap ik niet dat alles er zo goed uitziet...' zei ze bijna bitsig.  We keken elkaar veelbetekenend aan, waarop Geer meteen reageerde.  'Hoe weet u dan dat ik rook?'  vroeg hij toen met een beetje leedvermaak in zijn stem.  'Ik ruik het aan uw kleren...'

Weet je, hetgeen me behoorlijk tegen de borst stuit, is dat je bijna een crimineel bent als je rookt.  We zijn geciviliseerde mensen, die ieder hun eigen normen en waarden hebben meegekregen.  Alsof we de zogenaamde 'meeroker' met opzet in het gezicht zouden blazen.  Den Haag vertelt onderhand wat we wel en niet mogen doen met een lichaam dat alleen van jezelf is!  Straks mogen we alleen nog eten wat zíj je opdragen.  Ze verplichten door de uit proportie getrokken prijzen, het gros van de mensen te laten stoppen met roken.  En niet alleen dát.  Die fóto's op de pakjes!  Een kind met een speen in haar mond, met dáár een sigaret in geduwd.  Ik vraag me weleens af hoe verknipt of je bent, als je op zó'n idee komt.  Die voet met die smerige zwarte teen... Bah!  Ze boezemen de mensen die daar gevoelig voor zijn zó'n angst mee in, dat ze vanuit die angst ermee stoppen, met als gevolg dat het niet uit vrije wil gaat, waardoor het proces alleen maar moeilijker wordt.   Gevolg:  bosjes mensen met een kort lontje, met als gevolg...  Ga zo maar door.

We leven niet meer in een democratisch land.  We mogen niet eens meer bepalen wat we met ons eigen lichaam doen.  Ik ben totaal geen onruststoker!  Ook niet een mens die door de stad macheert om te demonstreren met spandoeken.  Maar als ze me ooit gaan verbieden in mijn éigen huis te roken, dan ga ik in Den Haag voor de deur liggen!


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.